100 jaar eenzaamheid

Goedemorgen allemaal,

Het nieuwe normaal of honderd jaar eenzaamheid. Ik merk dat de lockdown me steeds meer begint te raken. Dit terwijl ik het leuk heb met mijn zoons Jairo en Pablo en Rose. En niet te  vergeten Charlotte. Als ik dan denk aan ouderen die al dan niet vrijwillig zijn afgesloten van de maatschappij bekruipt me steeds vaker het gevoel dat we met z’n allen collectief gek geworden zijn. Regelmatig lees je  berichten over mensen die gestorven zijn van eenzaamheid of gebrek aan contact met de buitenwereld. Is dat het nieuwe normaal? Dat kan toch niet waar zijn? Een maatschappij die het normaal vind dat mensen wegkwijnen in eenzaamheid is niet normaal. We moeten stoppen met of er zoiets bestaat als het nieuwe normaal en de tijdelijkheid van deze situatie benadrukken. Hoe gaan we terug naar het oude normaal, kan het zijn met iets minder vliegen en iets minder vlees. Zolang mensen de hele wereld als speeltuin zien zullen pandemien blijven bestaan. Ik vind het  niet normaal dat het kabinet bedrijven als KLM en Bookings.com steunt . Bedrijven die mensen over de hele wereld slepen en bovendien aandeelhouderswaarde als enige sturende factor zien. Ik stop met vliegen en stop met het gebruiken van Bookings.com. Wie volgt?

Comments are closed.