Mens durf te leven!

“Met je kop in de hoogte, En neus in de wind.

En lap aan je laars Wat een ander dan vindt.

Houd een hart vol van warmte, En van liefde in je borst.

Maar wees op je vierkante meter een vorst.

Wat je zoekt kan geen ander je geven.

Mens, durf te leven. Mens, durf te leven”

Een mooi lied gezongen door Ramses Shaffy en nu door Wende en tot mijn verrassing (Google helpt) al in 1917 geschreven door Dirk Witte. De titel kwam bij me op toen ik een artikel over mantelzorg las. Mantelzorg is een mooi ding en de prijs is soms hoog. Dit zowel voor de persoon met parkinson als voor de partner. De eerste kan zich te snel afhankelijk maken en de tweede kan zich te veel uitleveren. Dit kan belastend zijn voor de relatie en je belemmeren te leven. Naar mijn mening betekent houden van ook dat je elkaar de ruimte geeft/gunt om je eigen leven te leven. En dat geldt twee kanten op.

“Je leeft maar heel kort,

Maar een enkele keer.

En als je straks anders wilt kun je niet meer.

Mens, durf te leven.”

Mantelzorg wordt regelmatig genoemd wanneer het over zelfmanagement gaat en dat is denk ik ook terecht. Zelfmanagement begint naar mijn mening echter bij degene die de  ziekte heeft. Het is niet erg als dingen langer duren omdat je minder handig bent. Als je het kan doe het dan. John Pepper zei, naar mijn mening terecht: “use it or loose it”. bovendien geeft het (mij) voldoening om dingen zelf te doen en als het (me) niet lukt vraag (ik) hulp of zoek een andere oplossing.

Iedereen heeft wel een mening hoe je het doen moet en dat mag. En wat ook mag is los daarvan je/jullie eigen weg kiezen. Op welke manier zorgen jullie voor elkaar? Wat doe je samen, wat doe je apart? Hoe maak jij iets van je leven? Wat geeft je plezier, energie, voldoening? Ga daarvoor: met of zonder parkinson.

 

 

NB Mooi weer vandaag. Geniet ervan.

Groet,

 

Kees

3 thoughts on “Mens durf te leven!

  1. Herman

    januari 26, 2016 at 6:32pm

    Het volgende kan ik nu schrijven.

    Herman ga eens Snacken zei de Neuroloog in Nijmegen. Hij bedoelde ga eens afwijken van je vaste patroon. Een bekende Psycholoog hiel me een spiegel voor. Op mijn werk gebeurde dit ook.
    Mijn vrouw en mantelzorgster was het slachtoffer van mijn egoistische gedrag, ik bepaalde want ik heb Parkinson. Ik schrok in deze rapportage stonden de harde feiten. Kwam achter zelfregie, dat je ook goed voor de je vrouw,kinderen en anderen moet zijn. Duidelijke afspraken op papier maken en je er aan houden. Toen ik hoofd verkoop was ging dat niet anders duidelijk aangeven wat je van elkaar verwacht. Er werd wel eens spottend over geroddeld dat ik met een verkoper meeging om hem te helpen..Samenwerking krijg je alleen door wederzijds respect. Mijn vrouw kan gelukkig merken dat ik verander in positieve zin. Zij mag me er op wijzen als ik miijn afspraken niet nakom. Samen gaan we de ziekte te lijf. Ik heb me aangemeld voor DBS. Heb gekozen voor een andere Fysiotherapeute, kan ik zelf op de fiets naartoe. Is het koud, handschoenen en das omdoen. Is het glad, naast de fiets lopen. Herman is niet zielig. Als zijn conditie beter wordt gaat hij weer boksen. Tip—je kunt meer dan je denkt. Ik ben gaan schilderen en met veel geduld heb ik mijn eerste van Gogh geschilderd. succes

  2. Joke

    januari 26, 2016 at 8:18pm

    Ik vind het mooi telezen hoe je er mee om gaat mijn man heeft parkinson gekregen al veel langer geleden denk ik nu als de 5jaar dat het vast staat jij zegt probeer zo veel mogelijk de dingen tedoen die je kunt dat is hier niet hoor hoor ben ik weg lukt er van alles maar ben ik thuis dan moet je bij alles helpen en ik weet ik ben een verzorger heb ik al die 46 jaar dat we samen zijn gedaan .Maar nu word ik leeg gezogen ik huil nooit maar nu ging ik huilen om alles wij hebben samen Twee kinderen verloren ook toen was ik sterk maar nu moet ik het zijn en dan zou ik breken daar vecht ik voor dit mag niet maar zwaar is het zeker

  3. Joke

    januari 28, 2016 at 10:36am

    In het jaar nadat mijn man was overleden heb ik in en om huis handige hulpjes aangeschaft. Ik had 3 ( nu twee) honden en twee poezen en twee goudvissen. Een groot huis en grote tuin , , kortom teveel om in mijn eentje te behappen.
    Voor het gras schafte ik een maairobot aan, voor in huis een zuigrobot en een zelfreinigende kattenbak. Een traplift was al voor mijn man geplaatst. Indien nodig kan deze zo weer in gebruik worden genomen, maar voorlopig nog lang niet. Ik ga een paar keer per jaar met de honden op vakantie, niet meer naar het buitenland maar naar een waddeneiland. Ik probeer dus er goed van te leven:-)
    De auto werd een automaat omdat het schakelen me steeds slechter afging.

Geef een reactie