Lichaam en geest gescheiden?

IMAG2492[1]Ik zat afgelopen week naar BNR-nieuwsradio te luisteren naar een gesprek met neuroloog Bastiaan Bloem over ontwikkeling van de zorg en de rol van de patiënt daarin. Het gesprek ging over vernieuwing van de zorg. In de nieuwe opzet staat de patiënt en haar/zijn omgeving centraal. Niet alleen als onderwerp van onderzoek of behandeling (het lichaam) is de patiënt in beeld, nee ook de mening van de patiënt (het hoofd) telt mee. Naast het feit dat het, in mijn ogen, niet meer dan logisch is dat jezelf uiteindelijk beslist wat goed voor je is, ben ik er van overtuigd dat deze emancipatie van de patiënt enorm kan bijdragen aan de kwaliteit van leven. Immers als je echt zelf kiest accepteer je de gevolgen van deze keuze veel makkelijker. Je bent als het ware van patiënt (lichaam) weer mens geworden (lichaam en geest). Het interview is terug te beluisteren op http://www.bnr.nl/…/30-juli-topneuroloog-unicef-in-jemen-en…

.

Een keuze die we ook allemaal maken is wel of geen medicatie en zo ja welke en hoeveel. Weegt de werking op tegen de bijwerking? Wat vind ik prettig. Wat me daarin de laatste tijd regelmatig opvalt is de discussie tussen mensen met en zonder medicatie. Het lijkt moeilijk te accepteren dat wat voor de één goed is voor de ander heel anders kan liggen. De ziekte uit zich bij iedereen anders, de medicijnen werken verschillend en wat we belangrijk vinden in het leven is per persoon verschillend. Logisch dus dat we andere keuzes maken.

Geef een reactie